رویای سبز

درجایی زیر آسمان آبی آنجا که عشق بودو سکوت ، آری تنها آهنگ دلنواز رویاهای طلایی مرا بسوی آشنایی دیرین خواند .سراغت را از ستاره ها،از چکاوک ها …… سراغت را از تمام زیبایی ها گرفتم آنجا که ماه مهربان برای دریایی ها دست تکان می داد  آنجا که از آسمانش نور می بارید.عشق ،عاطفه ……آنجا که بهار آوازش را به گردش نیلوفران باغ همسایه می رساند . آنجا که اندیشه خورشید تپش قلبهای عاشق را به ثانیه می شمرد من در آنجا به جستجو تو بودم من در آنجا نه نشانی از سرخی غروب ونه نشانی از چهره غم دیدم من در آنجا عشق را لمس کردم مزهاش را چشیدم شیرینی به خوشی ساحل ،شیرینی به طمع یک لبخند……

چندي است که آنتن دل را به روي قله رفيع عشق نصب کرده ام تا بتوانم امواجي را که شقايق ها مي فرستندبا گوش دل بشنوم.گيرنده وجود را که بروي موج دل تنظيم ميکنم ترنمي آغشته با با صميميتواحساس روحم را نوازش مي دهد :که اينجا سرزمين شقايق هاست صداي ما را از مرکز عاطفه مي شنويد.برنامه در تمام مدت شبانه روز بروي فرکانس هاي غم وشادي پخش مي شود .برنامه هاي راديو شقايق آغاز مي شود مثل هميشه با پخش آوايي که از ذره ذره سلوليمان نفوذ مي کند. باز هم هوا باراني است

I believe that we cannot live better
than in seeking to become
still better than we are.
 
در تکاپو....و
تا بهتر از آن باشيم که هستيم
بهتر از اين شيوه اي براي زيستن نيست